Wie is Henry de Vries?

'Ik ben masterstudent wiskunde. Ik heb mijn bachelor in Leiden gedaan en zit nu in het tweede jaar van mijn master aan de UvA. Naast mijn studie doe ik heel veel verschillende dingen. Ik heb altijd veel getekend en ben sinds kort ook begonnen met schilderen. Ik hou enorm van moderne kunst en ga regelmatig naar het Stedelijk Museum Amsterdam.'

'Ik vind het belangrijk om mij naast wiskunde ook op andere manieren creatief te uiten. Wiskunde is óók creatief, maar op een heel andere manier dan bijvoorbeeld schilderen of koken. Juist die afwisseling vind ik leuk.'

'Daarnaast klim ik graag. Ik boulder en doe aan toprope klimmen. Een klimroute is eigenlijk een soort puzzel die je moet oplossen, dat vind ik er heel leuk aan.'

Waarom ben jij een goede studentassessor voor de UvA?

'Ik had me aanvankelijk aangemeld voor de Facultaire Studentenraad van de FNWI, maar toen zag ik de vacature voor studentassessor. Ik dacht: dit past eigenlijk beter bij mij.'

'In Leiden had ik al ervaring opgedaan met medezeggenschap. Ik zat daar namens de studentassistenten in een raad die advies gaf aan het bestuur van het Mathematisch Instituut. Daardoor heb ik geleerd hoe je met bestuurders omgaat, hun belangen probeert te begrijpen en tegelijkertijd opkomt voor de mensen die je vertegenwoordigt.'

'Ik heb er weinig moeite mee om vragen te stellen en ik vind veel dingen die binnen een universiteit gebeuren niet vanzelfsprekend. Dan denk ik: waarom doen we dit eigenlijk zo? Die nieuwsgierigheid komt ook sterk terug in mijn opleiding. Als wiskundige leer je voortdurend om vragen te stellen en aannames te controleren. Ik denk dat dat ook op bestuurlijk niveau goed van pas kan komen.'

Welk onderwerp wil je op de agenda krijgen van het bestuur?

'Ik wil heel graag actief in gesprek blijven over generatieve AI. We zijn geconfronteerd met een fundamenteel probleem: de universiteit moet gaan rechtvaardigen waarom zij nog bestaat. Dat is best wel heftig en moeilijk, maar wel een oprechte vraag.'

'Studenten komen naar de universiteit om academisch opgeleid te worden. Maar als veel van de dingen die je leert steeds makkelijker door AI kunnen worden gedaan, vragen studenten zich terecht af wat er voor hen overblijft op de arbeidsmarkt.'

'Ik denk dat bestuurders zich daar zeker bewust van zijn, maar dat het soms nog abstract blijft. Onze core business is onderwijs. Daarom moeten we blijven onderzoeken of ons onderwijs nog passend is en aansluit bij de uitdagingen waar studenten mee te maken krijgen. Ik kan dat soort vraagstukken direct met het bestuur bespreken.'

Wat is volgens jou nog de waarde van een universiteit?

'Ik denk dat de universiteit enorm veel waarde heeft, maar dat we soms slecht uitleggen waar die waarde precies in zit. Studenten kunnen de universiteit gaan zien als een middel: je haalt je diploma en daarna ga je weer weg.'

'Maar een universiteit is veel meer dan je concrete opleiding. Je wordt onderdeel van een gemeenschap en van een intellectueel netwerk. Je ontmoet mensen met andere perspectieven en krijgt de ruimte om nieuwe dingen te proberen. Dat zijn allemaal zaken die een universiteit tot een universiteit maken.'

'Juist nu technologie het onderwijs zo sterk verandert, vind ik het belangrijk dat we daar met elkaar over nadenken. De UvA heeft daarin ook iets bijzonders. We zijn geen technische universiteit, maar we hebben wel enorm veel technische kennis in huis én sterke geestes- en sociale wetenschappen. Daardoor kunnen we niet alleen kijken naar wat technologie kan, maar ook naar de gevolgen ervan voor mensen en de maatschappij.'

'Ik zou graag zien dat we die verschillende perspectieven veel meer bij elkaar brengen en samen een visie ontwikkelen op hoe we met technologie en AI willen omgaan.'

Hoe zorg je ervoor dat je weet wat er onder studenten speelt?

'Ik ben de hele week op verschillende campussen te vinden. Ik wil zoveel mogelijk aanwezig zijn bij activiteiten en contact houden met studie- en studentenverenigingen. Op die manier hoop ik met verschillende groepen studenten in gesprek te blijven.'

'Ik ben altijd bereikbaar via e-mail en ik wil ook het bestaande beluurtje voortzetten. Dat is iedere donderdag tussen 10.30 en 11.30 uur. Ik vind het belangrijk dat studenten gewoon met mij kunnen praten.'

'Tot slot wil ik vooral dat studenten merken dat er ruimte is om zelf met ideeën te komen. De universiteit is een plek waar je veel kunt leren en veel kansen krijgt om dingen uit te proberen. Ik zou graag willen dat studenten daar gebruik van maken. Je mag hier gewoon opeens denken: ik wil dit doén.'